Tijdens ons recente Vredescafé gingen we in gesprek over drie centrale vragen: Welke kansen zijn er om vrede opnieuw zichtbaar te maken in de Westhoek? Welke drempels ervaren we? En welke stappen kunnen we de komende tijd zetten om tot een sterke beweging te komen?
Gie Goris (ex hoofdredacteur MO*) en Belinda Torres Leclercq (Oxfam) zetten ons op weg om die vragen te beantwoorden.
Kansen: tijd voor een nieuwe, gezamenlijke stem
De oproep “Nooit meer oorlog” blijft in de Westhoek bijzonder relevant. Een belangrijke uitdaging is om die herdenkingsreflex te vertalen naar vandaag: wat betekent vrede hier en nu?
We zagen dat er al heel wat waardevolle lokale initiatieven bestaan – van acties rond Gaza en Palestina tot projecten in scholen, haakgroepen, vrijwilligerswerkingen en jongeren die hun eigen verhalen delen. Die initiatieven staan nu vaak op eilandjes. De vraag naar meer verbinding en uitwisseling kwam duidelijk naar voren. Ben jij zelf iemand die initiatieven neemt rond vrede of ken je een organisatie die dit doet?
Tegelijk biedt de groeiende diversiteit kansen om nieuwe perspectieven binnen te brengen. Door internationale conflicten te linken aan onze eigen leefwereld – consumptie, beleid, lokale gemeenschap – kunnen we de vredesboodschap dichter bij mensen brengen.
Drempels: versnippering en een politiek die elders lijkt
Een breuklijn die vaak genoemd werd, is de kloof met het dominante politieke discours, waarin defensie-investeringen en angstnarratieven sterk aanwezig zijn. Veel mensen voelen zich niet vertegenwoordigd en merken dat polarisatie de bovenhand krijgt.
Daarnaast werken veel vredesinitiatieven langs elkaar heen. De nood aan een gemeenschappelijk platform dat meer is dan sensibilisering – een beweging die versterkt, mobiliseert en concrete actie ondersteunt – is groot.
Waar naartoe? Twee sporen voor vrede in de regio
De groep ziet een toekomst in een tweedelig spoor:
- Grote vrede: als regio sterker optreden als vredespartner door grotere initiatieven te ondersteunen, signalen te bundelen en acties van bovenaf mee uit te dragen.
- Kleine vrede: lokaal werken aan cohesie en verbondenheid. In een tijd waarin voorzieningen verdwijnen en mensen elkaar minder kennen, groeit de kwetsbaarheid voor polarisatie. Kleine, nabije initiatieven zijn essentieel om een warme, weerbare gemeenschap te bouwen.
Vrede zichtbaar én herkenbaar maken
Een belangrijke ambitie is om vrede opnieuw “hip” te maken: geen vaag of wollig begrip, maar iets dat mensen herkennen in hun dagelijks leven. Dat vraagt om zichtbaarheid en verhalen die raken.
Daarbij willen we sterker inzetten op storytelling, onder meer via jongeren en sociale media. Zo toonde een leerlinge van Sint-Rembert spontaan interesse om via haar Instagramkanaal verhalen en voorbeelden rond vrede te delen – een mooi voorbeeld van hoe nieuwe stemmen het verschil kunnen maken.
Benieuwd naar het vervolg? Sluit zeker aan op ons volgende Vredescafé op woensdag 25 maart 2026. Verdere info volgt!
