Westhoek Vredeshoek trok samen met jongeren uit Syrië, Palestina, Somalië en Afghanistan op zomerkamp door de velden, steden, musea en begraafplaatsen die onze streek herbergt.
Dit peloton trapte nog wat onzeker de pedalen op het jaagpad richting Diksmuide, Merkem of Ieper. De meesten van hen legden nog maar recent hun eigen jaagpad af, het pad dat hen uit hun moederland verjaagde. Niet per fiets, maar vaak te voet of met de boot, kwamen deze nog jonge meisjes en jongens naar België en kregen ze bed, bad en brood in één van onze asielcentra. Een ID hebben ze niet, enkel het etiket ‘asielzoeker’, vastgeknoopt aan hun rugzak die ze meedroegen langsheen grenzen, landen en prikkeldraad.
Het woord ‘asielzoeker’, zo beladen alsof er een bliksem boven hangt die elk moment dreigt in te slaan. Wij zien Shakir, Mahmoud en Bashar eerder als ‘woordzoekers’. Elk van hen op zoek naar de juiste woorden om de teddybeer, achtergebleven in hun weggemaaide huis, terug dichtbij te voelen. Om de verloren oudste broer, gedood door de Taliban, terug even tot leven te wekken. Om te vertellen hoe de overheerlijke falafel van hun liefste mams smolt op de tong.
Met eenvoudige en veelzeggende Nederlandse zinnetjes fluisterden ze in ons oor dat oorlog hen had voortgebracht, gevormd en naar hier geleid. Oorlog had zich steeds harder vast geklampt aan hun jeugd, zoals klimop aan een tuinhek of kalk aan een glas water. Ze werden één. Met een muziekbox waaruit luide Arabische hits klonken, stormde onze groep woordzoekers door de Westhoek, een ander oorlogsgebied. Verschillende littekens verraden de geschiedenis van onze streek. Onze jongeren begrepen snel de betekenis ervan.
De verschillende letters die eerst een warmoes leken, vormden woorden naarmate ons kamp vorderde. De woorden maakten hen mens en soms ook puber. Zeker en vast ook puber. Lachen met scheetjes, meezingen met Metejoor, ‘Draai de fles’ aan het kampvuur,… Mariya, Fathi en Siham konden er wat van!
Horizontaal, verticaal en zelfs diagonaal, zoveel opties en perspectieven om samen met onze woordzoekers zinsdelen en zelfs verhalen te vormen. Laat ons een figuurlijk gastgezin vormen voor deze nieuwkomers die op zoek zijn, in de hoop te vinden.
